Συγγραφέας  Παύλος Γ. Δελαπόρτας

Εκδόσεις  Θεμέλιο

Σελίδες  180

Έτος έκδοσης  1979

Κατάσταση  Άριστη

 

Περίληψη

 

Μέσω της αναφοράς σε συγκεκριμένα παραδείγματα, τεκμηριώνεται το νομικό ήθος του συγγραφέα τους: είναι μια διανοητική και συγχρόνως πραγματολογική αυτοβιογραφία, που επέχει θέση ιστορικής πηγής για τη μεταπολεμική Ελλάδα: εικονογραφούν πριν απ’ όλα μια διχοτομία, όπως εξειδικεύεται στο πεδίο της πρακτικής εφαρμογής του δικαίου, μια εφαρμογή χρησιμοθηρική που αναιρεί το ίδιο το δίκαιο, και μια εφαρμογή ανταποκρινόμενη στη λογική του δικαίου και συνακόλουθα στη λογική που υπαγορεύεται από την ανάγκη της διατήρησης των κοινωνικών συνοχών, που δεν είναι άλλες από τις συνοχές του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ο Παύλος Δελαπόρτας ήταν Επίτιμος Εισαγγελεύς Εφετών, έγινε πανελλήνια γνωστός με την υπόθεση Λαμπράκη και Τσαρουχά, υπόθεση που συγκλόνισε τη χώρα και είχε τη μεγάλη και συνεχή της απήχηση στο εξωτερικό.