Ο ΓΕΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ (1906 – 1982) Φως ιλαρόν και μυστικόν στη σκοτοδίνη των σύγχρονων καιρών

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ο ΓΕΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ (1906 – 1982)

Φως ιλαρόν και μυστικόν στη σκοτοδίνη των σύγχρονων καιρών

ΠΡΟΛΟΓΟΣ υπό Καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου

ΜΕΡΟΣ Α’: ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η καταγωγή του

Τα παιδικά του χρόνια

Η μεγάλη απόφαση για απάρνηση του κόσμου

Απόπειρες διαφυγής του στο Σταυροβούνι

Η κατάσταση της Μονής τα χρόνια εκείνα

Δόκιμος μοναχός

Υποτακτικός και Διακονητής

Μοναχός και Λειτουργός του Υψίστου

Ηγούμενος της Μονής

Προς το ηλιοβασίλεμα

Η μακαρία κοίμηση

Η προφορική Διαθήκη του Γέροντος Γερμανού

ΜΕΡΟΣ Β’: ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.- Περί πίστεως στον Θεό

2.- Περί ελπίδος στον Θεό

3.- Περί αγάπης

4.- Περί Θείας Πρόνοιας

5.- Περί φόβου Θεού

6.- Περί προσευχής

7.- Περί ταπεινώσεως

8.- Περί μετανοίας

9.- Περί πραότητος και ανεξικακίας

10.- Περί ελεημοσύνης

11.- Περί υπομονής

12.- Περί χαράς

13.- Περί σωφροσύνης και αγνότητος

14.- Περί νηστείας

15.- Περί υπακοής

16.- Περί σιωπής

17.- Περί μελέτης

18.- Περί λογισμών

19.- Περί πειρασμών

20.- Περί λύπης και απογνώσεως

21.- Περί κενοδοξίας και υπερηφανείας

22.- Περί κατακρίσεως

23.- Περί ακηδίας

24.- Γενικές πνευματικές συμβουλές

25.- Περί Ιερωσύνης

26.- Περί Θείας Λειτουργίας

27.- Περί εξομολογήσεως και πνευματικής καθοδηγήσεως

28.- Περί εγγάμου βίου

29.- Περί Μοναχισμού

30.- Παραινέσεις προς Μοναχούς

ΜΕΡΟΣ Γ’: ΕΥΛΑΒΙΚΑ ΣΤΙΧΟΥΡΓΗΜΑΤΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Προς Κύριον

Δος μου, Χριστέ, ταπείνωσιν

Χριστέ μου, δέξαι δέησιν

Χριστέ μου, δος μου σύνεσιν

Χριστέ μου δάκρυα, Χριστέ

Την θύραν του ελέους Σου

Αγνισόν μου την καρδίαν

Αίτησις προς την Παναγίαν

Εξομολόγησιςς

Θέλεις να βγης ‘ς τον Ουρανόν;

Παραινέσεις προς πνευματικόν τέκνον

Βάλε ασπίδα τον Σαυρόν

Εις το πάθος της Λύπης

Όταν σου έλθη πειρασμός

Αν θέλης να’ χης την χαράν

Απ’ τα βάθη της καρδίας αναβλύζει η χαρά

Με πίστιν και με γνώσιν

Φως Χριστού

Πρόσεχε, ψυχή μου

Είμαι εγώ το σκάνδαλον

Κλαύσατε και θρηνήσατε εμέ τον αποστάτην

Δένδρον ειμί το άκαρπον

Είμαι εγώ αμαρτωλός

Ψυχή, που δεν μετανοείς

Ελπίζω πάντα ‘ς τον Θεόν

Ως έλαφος ταχύδρομος

Ποια είν’ η καρδιά, που πόνεσε;

Ήθελα να’ μαι πάντοτε κοντά σ’ τον Ιησούν μου

Απελπισία

Πες μου, Χαρά χαρμόσυνη

Ξενιτεία, Αφάνεια, Ταπείνωσις

Ο ερχομός του αγνοουμένου

Το Σχήμα το Μοναχικόν

Προς μοναχήν

Τας συμβουλάς μου γράφω σοι

ΜΕΡΟΣ Δ’: ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Αποφθέγματα Γέροντος Γερμανού

ΜΕΡΟΣ Ε’: ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ

Τροπάρια περί Μοναχικής Πολιτείας

Η Μοναχική Πολιτεία